Ινομυώματα Mήτρας

 

Γενικές πληροφορίες

Τα ινομυώματα μήτρας, ή αλλιώς λειωμυώματα, είναι καλοήθεις όγκοι που δημιουργούνται σε διάφορα σημεία στη μήτρα. Το μέγεθός τους, τα συμπτώματα και η επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας ποικίλλουν.

Περίπου 20% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας εμφανίζουν ινωμυώματα. Αυτό το ποσοστό μπορεί να φτάσει και το 70-75% εάν συμπεριληφθούν περιπτώσεις στις οποίες τα ινομυώματα που δεν μπορούν να ανιχθευθούν λόγω μεγέθους [1].

Αιτιολογία εμφάνισης ινομυωμάτων:

Οι λόγοι εμφάνισης των ινομυωμάτων δεν είναι ξεκάθαροι. Παρόλα αυτά, το οικογενειακό ιστορικό είναι ένας γνωστός παράγοντας ρίσκου [2]. Άλλοι τέτοιοι παράγοντες είναι:

  • Τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης
  • Η ηλικία
  • Η παχυσαρκία
  • Ο αριθμός προηγούμενων κυήσεων [3].

Συμπτώματα:

Δεν εμφανίζουν όλες οι γυναίκες με ινoμυώματα κάποιο σύμπτωμα. Παρόλα αυτά τα συμπτώματα, μπορεί να είναι:

  • Αυξημένη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου
  • Αίσθημα πόνου ή/και πίεσης στην κοιλιά
  • Σε ορισμένες περιπτώσεις υπογονιμότητα

Ινομυώματα και γονιμότητα

Τα ινομυώματα μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα μιας γυναίκας να μείνει έγκυος [4]. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ινομυώματα μπορεί να παρεμποδίσουν την πορεία του ωαρίου ή του σπερματοζωαρίου και την επιτυχημένη εμφύτευση του εμβρύου στο ενδομήτριο [5].

Έρευνες έχουν δείξει ότι τα ινομυώματα σχετίζονται με 10% των ζευγαριών με υπογονιμότητα, ενώ είναι η μοναδική αιτία υπογονιμότητας σε 1 με 3% των περιπτώσεων [6].

Τα ινομυώματα μπορεί να επηρεάσουν και την έκβαση της προσπάθειας της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι γυναίκες χωρίς ινομυώματα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχημένης προσπάθειας εξωσωματικής γονιμοποίησης [7], [8]

Αφαίρεση των ινομυωμάτων πριν την έναρξη της εξωσωματικής γονιμοποίησης αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας [9] – [12]. Για το λόγο αυτό οι γυναικολόγοι συστήνουν την αφαίρεσή τους πριν την έναρξη του κύκλου εξωσωματικής [13].

Ινομυώματα κι εγκυμοσύνη

Τα ινομυώματα εντοπίζονται κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης με ποσοστό 10% [14].

Η εμφάνιση συμπτωμάτων εξαρτάται από τον αριθμό ινομυωμάτων, την τοποθεσία τους στη μήτρα και το μέγεθός τους.

Το πιο σύνηθες σύμπτωμα, που εμφανίζεται σε 15% εγκύων με ινομυώματα, είναι πόνος στη κοιλιά [15]. Μπορούν όμως να οδηγήσουν σε αποβολή της εγκυμοσύνης και πρόωρο τοκετό.

Διάγνωση

Τα ινομυώματα μπορούν να διαγνωστούν κατά τη διάρκεια απλής γυναικολογικής εξέτασης και διακολπικό υπερηχογράφημα.

Αντιμετώπιση/Θεραπεία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση των ινομυωμάτων εξαρτάται από:

  • Το μέγεθος και την τοποθεσία των ινομυωμάτων
  • Την ηλικία της γυναίκας
  • Την επιθυμία της γυναίκας να αποκτήσει παιδιά.

Τα ινομυώματα μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή να αφαιρεθούν λαπαροσκοπικά ή με ανοιχτό χειρουργείο. Μια πιό δραστική λύση είναι ή ολική αφαίρεση της μήτρας με υστερεκτομή.

Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση:

Η λαπαροσκόπηση χρησιμοποιείται από το 1979 και είναι ένα από τα πιό συχνά χειρουργεία [16].
Κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης πραγματοποιούνται 3 ή 4 τομές που αφήνουν πολύ μικρά σημάδια στην κοιλιά. Με τη βοήθεια κάμερας, ο γυναικολόγος εντοπίζει και αφαιρεί τα ινομυώματα [17].
Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκόπησης συγκριτικά με ένα ανοιχτό χειρουργείο είναι οι πολλοί μικρότερες ουλές, μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο και χρόνο αποκατάστασης [1].

References

1. Lee CL, Wang CJ. 2009. Laparoscopic Myomectomy. Taiwan J Obstet Gynecol. 48: 335-341.
2. Vikhlyaeva EM, Khodzhaeva ZS, Fantschenko ND. 1995 Familial predisposition to uterine leiomyomas. Int J Gynaecol Obstet. 1995 Nov;51(2):127-31.
3. Okolo S. 2008. Incidence, aetiology and epidemiology of uterine fibroids. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol. 2008 Aug;22(4):571-88.
4. Ezzati M, Norian JM, Segars JH. 2009. Management of uterine fi broids in the patient pursuing assisted reproductive technologies. Womens Health (London England) 5:413 – 421.
5. Gambadauro P. 2012 Dealing with uterine fibroids in reproductive medicine. J Obstet Gynaecol. 2012 Apr;32(3):210-6
6. Kolankaya A, Arici A. Myomas and assisted reproductive technologies: when and how to act? Obstet Gynecol Clin North Am. 2006;33:145–52.
7. Farhi J, Ashkenazi J, Feldberg D, Dicker D, Orvieto R, Ben Rafael Z. 1995. Th e eff ects of uterine leiomyomata on in-vitro fertilization treatment. Human Reproduction 10:2576– 2578.
8. Eldar-Geva T, Meagher S, Healy DL, MacLachlan V, Breheny S, Wood C. Eff ect of intramural, subserosal, and submucosal uterine fi broids on the outcome of assisted reproductive technology treatment. Fertility and Sterility 70:687 – 691.
9. Bulletti C, Dez D, Levi Setti P, Cicinelli E, Polli V, Stefanetti M. Myomas, pregnancy outcome, and in vitro fertilization. Ann N Y Acad Sci. 2004;1034:84–92.
10. Narayan R, Rajat, Goswamy K. Treatment of submucous fibroids, and outcome of assisted conception. J Am Assoc Gynecol Laparosc. 1994;1:307–11.
11. Varasteh NN, Neuwirth RS, Levin B, Keltz MD. Pregnancy rates after hysteroscopic polypectomy and myomectomy in infertile women. Obstet Gynecol. 1999;94:168–71.
12. Goldberg J, Pereira L. Pregnancy outcomes following treatment for fibroids: uterine fibroid embolization versus laparoscopic myomectomy. Curr Opin Obstet Gynecol. 2006;18:402–6.
13. Penzias AS. Recurrent IVF failure: other factors. Fertil Steril. 2012 May;97(5):1033-8.
14. Laughlin SK, Baird DD, Savitz DA, Herring AH, Hartmann KE. Prevalence of uterine leiomyomas in the first trimester of pregnancy: an ultrasound-screening study. Obstet Gynecol. 2009; 113:630–5.
15. Rice JP, Kay HH, Mahony BS. The clinical significance of uterine leiomyomas in pregnancy. Am J Obstet Gynecol. 1989;160:1212–6.
16. Semm K. New methods of pelviscopy (gynecologic laparoscopy) for myomectomy, ovariectomy, tubectomy and adnectomy. Endoscopy. 1979 May;11(2):85-93.
17. Horng HC, Wen KC, Su WH, Chen CS, Wang PH. Review of myomectomy. Taiwan J Obstet Gynecol. 2012 Mar;51(1):7-11.

Neogenesis

  • Κηφισίας 3, Μαρούσι, 15123, Αθήνα

  • +30 210 6828150-2

  • +30 210 6836090

  • ivf@neogenesis.gr


Η αντιμυλλέριος ορμόνη (Anti-MullerianHormone – AMH) , παράγεται από τα πρωτογενή ωοθυλάκια και είναι δείκτης των αποθεμάτων των ωοθηκών σε ωάρια. Ο έλεγχος της ΑΜΗ είναι απαραίτητος:

  • Σε γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε διαδικασίες  υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως πρόκληση ωοθηλακιορρηξίας, σπερματέγχυση ή εξωσωματική.
  • Σε γυναίκες άνω των  35 ετών που επιθυμούν να κάνουν  προληπτικό έλεγχο γονιμότητας.

Continue reading